نهج البلاغه - نامه ها
نامه 33 – نامه به قُثَم بن عباس فرماندارش در مكّه
نامه 33
نامه به قُثَم بن عباس فرماندارش در مكّه
نامه به قُثَم بن عباس فرماندارش در مكّه
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های آن حضرت است
اِلى قُثَمِ بْنِ الْعَبّاسِ وَ هُوَ عامِلُهُ عَلى مَكَّةَ
به قُـثَـم بن عبـاس فرماندارش در مکّـه
اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ عَيْنى بِالْمَغْرِبِ كَتَبَ اِلَىَّ يُعْلِمُنى اَنَّهُ وُجِّهَ اِلَى
اما بعد، جاسوس من در مغرب به من نوشته که مردمی از اهل شام
الْمَوْسِمِ اُناسٌ مِنْ اَهْلِ الشّامِ الْعُمْىِ الْقُلُوبِ، الصُّمِّ الاَْسْماعِ،
به حج گسیل شده اند که دلهایشان بسته، و گوشهایشان کر،
الْكُمْهِ الاَْبْصارِ، الَّذينَ يَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ، وَ يُطيعُونَ
و دیدگانشان کور است، کسانی که حق را به باطل می آمیزند، و در نافرمانی
الْمَخْلُوقَ فى مَعْصِيَةِ الْخالِقِ، وَ يَحْتَلِبُونَ الدُّنْيا دَرَّها بِالدّينِ،
خالق از مخلوق اطاعت می کنند، و به بهانه دین از سینه دنیا شیر می دوشند،
وَ يَشْتَرُونَ عاجِلَها بِآجِلِ الاَْبْرارِ الْمُتَّقينَ. وَ لَنْ يَفُوزَ بِالْخَيْرِ
و دنیای حاضر را به جای آخرتی که نیکان پرهیزکار انتخاب نموده اند سودا می نمایند. هرگز رستگار به خیر
اِلاّ عامِلُهُ، وَ لا يُجْزى جَزاءَ الشَّرِّ اِلاّ فاعِلُهُ. فَاَقِمْ عَلى ما فى يَدَيْكَ
نگردد مگر عامل خیر، و به جزای بد نرسد مگر عامل شر، پس بر آنچه در اختیار توست استقامت ورز
قِيامَ الْحازِمِ الصَّليبِ، وَ النّاصِحِ اللَّبيبِ، التّابِعِ لِسُلْطانِهِ، الْمُطيعِ
استقامت هوشیار با احتیاط و سرسخت، و خیرخواه خردمند، که فرمانبردار حاکم، و مطیع امام
لاِِمامِهِ. وَ اِيّاكَ وَ ما يُعْتَذَرُ مِنْهُ. وَ لاتَكُنْ عِنْدَ النَّعْماءِ بَطِراً،
خویش است. کاری انجام ندهی که مجبور به عذرخواهی شوی، و به وقت نعمت و خوشی سر به طغیان برندار،
وَ لا عِنْدَ الْبَأْساءِ فَشِلاً. وَالسَّلامُ.
و به هنگام سختی و بلا هراسان و دلباخته مباش. والسلام.
