نامه 72 – نامه به عبداللّه بن عباس(رحمه الله)

خواندن این مطلب 1 دقیقه زمان میبرد

نامه 72
نامه به عبداللّه بن عباس(رحمه الله)

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

از نامه های‌ آن حضرت است
اِلى عَبْدِاللّهِ بْنِ الْعَبّاسِ رَحِمَهُ اللّهُ

به عبداللّه بن عباس رحمة اللّه علیه
اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّكَ لَسْتَ بِسابِق اَجَلَكَ، و لا مَرْزُوق ما لَيْسَ لَكَ.

اما بعد، تو بر مرگت پیشی‌ نخواهی‌ جست، و رزقی‌ که روزی‌ تو نیست به تو نخواهند داد.
وَاعْلَمْ بِاَنَّ الدَّهْرَ يَوْمانِ: يَوْمٌ لَكَ وَ يَوْمٌ عَلَيْكَ، وَ اَنَّ الدُّنْيا دارُ دُوَل،

آگاه باش روزگار دو روز است: روزی‌ به نفع تو و روزی‌ به ضرر تو، و دنیا خانه ای‌ است که دست به دست می‌ گردد،
فَما كانَ مِنْها لَكَ اَتاكَ عَلى ضَعْفِكَ، وَ ما كانَ مِنْها عَلَيْكَ

آنچه از دنیا نصیب توست به تو می‌ رسد هر چند ناتوان باشی‌، و آنچه به ضرر توست با نیروی‌ خود
لَـمْ تَدْفَعْـهُ بِقُوَّتِـكَ.

قدرت دفعش را نخواهی‌ داشت.