نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 42 – خطبه در نكوهش آرزوى دراز و پيروزى از هواى نفس
خطبه 42
خطبه در نكوهش آرزوى دراز و پيروزى از هواى نفس
خطبه در نكوهش آرزوى دراز و پيروزى از هواى نفس
وَ مِنْ خُطبة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های آن حضرت است
در نکوهش آرزوی دراز و پیروی از هوای نفس
اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّ اَخْوَفَ ما اَخافُ عَلَيْكُمُ اثْنانِ: اتِّبَاعُ الْهَوى، وَ طُولُ
ای مردم، ترسناکترین چیزی که بر شما می ترسم دو چیز است: یکی پیروی هوای نفس، و دیگری
الاَْمَلِ. فَاَمّا اتِّباعُ الْهَوى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ. وَ اَمّا طُولُ الاَْمَلِ فَيُنْسِى
بی مرزبودن آرزو. اماپیروی هوای نفس انسان را از حق بازمی دارد، وبی مرزبودن آرزوآخرت را ازیاد
الاْخِرَةَ. اَلا وَ اِنَّ الدُّنْيا قَدْ وَلَّتْ حَذَّاءَ، فَلَمْ يَبْقَ مِنْها اِلاّ صُبابَةٌ
می برد. بدانید که دنیا به سرعت از شما روی گردانده، و از آن جز ته مانده ای که کسی آن را
كَصُبابَةِ الاِْناءِ اصْطَبَّها صابُّها. اَلا وَ اِنَّ الاْخِرَةَ قَدْ اَقْبَلَتْ، وَلِكُلّ
در کاسه باقی نهاده باشد نمانده. و آگاه باشید که آخرت روی نموده است، و برای هر یک از دنیا و
مِنْهُما بَنُونَ، فَكُونُوا مِنْ اَبْناءِ الاْخِرَةِ، وَ لا تَكُونُوا مِنْ اَبْناءِ الدُّنْيا،
آخرت فرزندانی است، شما از فرزندان آخرت باشید نه از فرزندان دنیا،
فَاِنَّ كُلَّ وَلَد سَيُلْحَقُ بِاُمِّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ. وَ اِنَّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ
زیرا هر فردی در آخرت به مادرش ملحق می شود. امروز زمان عمل است و
لا حِسابٌ، وَ غَداً حِسابٌ وَلا عَمَلٌ.
بازخواستی نیست، و فردا روز بازخواست است و عملی در آن میسّر نمی باشد.
– اَقُولُ: الْحَذّاءُ: السَّريعَةُ. وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَرْويهِ جَذّاءَ، بِالْجيم وَ الذّالِ، اَىِ انْقَطَعَ
]می گویم: «حذّاء» به معنی شتابان است، و گروهی «جذّاء» به جیم و ذال آورده اند، یعنی همه خیر و خوبیهای
دَرُّها وَ خَيْرُها.-
آن قطع شده است.[
