نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 229 – خطبه در بيان پيشامدهاى ناگوار
خطبه 229
خطبه در بيان پيشامدهاى ناگوار
خطبه در بيان پيشامدهاى ناگوار
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های آن حضرت است
تَخْتَصُّ بِذِكْرِ الْمَلاحِمِ
در بیـان پیشامدهای ناگوار
اَلا بِاَبى وَ اُمّى هُمْ مِنْ عِدَّة اَسْماؤُهُمْ فِى السَّماءِ مَعْرُوفَةٌ،
پدر و مادرم فدای آنان (یاران باوفایم) باد، گروهی که نامشان در آسمان معروف،
وَ فِى الاَْرْضِ مَجْهُولَةٌ. اَلا فَتَوَقَّعُوا ما يَكُونُ مِنْ اِدْبارِ اُمُورِكُمْ،
و در زمین مجهول است. هان به انتظار عقب گرد امورتان،
وَ انْقِطاع ِ وُصَلِكُمْ، وَ اسْتِعْمالِ صِغارِكُمْ. ذاكَ حَيْثُ تَكُونُ ضَرْبَةُ
و گسستن پیوندتان، و روی کار آمدن خردسالانتان باشید. این پیشامدها زمانی است که ضربت
السَّيْفِ عَلَى الْمُؤْمِنِ اَهْوَنَ مِنَ الدِّرْهَمِ مِنْ حِلِّهِ. ذاكَ حَيْثُ يَكُونُ
شمشیر بر مؤمن آسانتر از پیدا کردن درهمی از حلال است. زمانی که اجرِ گیرنده
الْمُعْطى اَعْظَمَ اَجْراً مِنَ الْمُعْطى. ذاكَ حَيْثُ تَسْكَرُونَ مِنْ غَيْرِ
مال از دهنده آن بیشتر است. آن زمان است که مست می شوید اما نه از
شَراب، بَلْ مِنَ النِّعْمَةِ وَالنَّعيمِ، وَ تَحْلِفُونَ مِنْ غَيْرِ اضْطِرار،
شراب، بلکه از زیادی نعمت و عیش و نوش، و سوگند می خورید ولی نه از روی ناچاری،
وَ تَكْذِبُونَ مِنْ غَيْرِ اِحْراج . ذلِكَ اِذا عَضَّكُمُ الْبَلاءُ كَما يَعَضُّ
و دروغ می گویید اما نه بر اثر مضیقه. در آن وقت که بلا شما را بگزد چنانکه جهاز نامناسبْ
الْقَتَبُ غارِبَ الْبَعيرِ. ما اَطْولَ هذَا الْعَناءَ، وَ اَبْعَدَ هذَا الرَّجاءَ!
کوهان شتر را بگزد. این رنجوسختی چقدرطولانی، و امیدآزادی از آن چه اندازه دور از انتظار است!
اَيُّها النّاسُ، اَلْقُوا هذِهِ الاَْزِمَّةَ الَّتى تَحْمِلُ ظُهُورُهَا الاَْثْقالَ مِنْ
ای مردم، مهار این شتران فتنه را که پشت آنها حمل کننده وزو و وبال است از
اَيْديكُمْ، وَ لاتَصَدَّعُوا عَلى سُلْطانِكُمْ فَتَذُمُّوا غِبَّ فِعالِكُمْ،
دست بیندازید، و از گرداگرد امام خود پراکنده نشوید که عاقبت خود را سرزنش خواهید کرد،
وَ لاتَقْتَحِمُوا مَا اسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ فَوْرِ نارِ الْفِتْنَةِ، وَ اَميطُوا عَنْ سَنَنِها،
و بی باکانه در آتش فتنه ای که پیشاپیش آن قرار گرفته اید نروید، از راه آن به یک سو شوید،
وَ خَلُّوا قَصْدَ السَّبيلِ لَها. فَقَدْ لَعَمْرى يَهْلِكُ فى لَهَبِهَا الْمُؤْمِنُ،
و جاده را برای آن باز بگذارید، که به جان خودم قسم مؤمن در شعله آتش آن فتنه هلاک می شود،
وَ يَسْلَمُ فيها غَيْرُ الْمُسْلِمِ.
و غیـرمسلمـان سـالـم می مـاند!
اِنَّما مَثَلى بَيْنَكُمْ مَثَلُ السِّراج ِ فِى الظُّلْمَةِ، لِيَسْتَضِئْ بِهِ مَنْ
مثل من در میان شما مثل چراغ فروزان در تاریکی است، تا آن که در آن تاریکی درآید از آن چراغ
وَلَجَها. فَاسْمَعُوا اَيُّهَا النّاسُ وَ عُوا، وَ اَحْضِرُوا آذانَ قُلُوبِكُمْ
روشنی جوید. ای مردم سخنم را بشنوید و حفظ کنید، و گوش دلتان را آماده کنید
تَفْهَمُوا.
تـا بفهمیـد.
