نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 222 – خطبه در ذىقار به وقت حركت به بصره
خطبه 222
خطبه در ذىقار به وقت حركت به بصره
خطبه در ذىقار به وقت حركت به بصره
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های آن حضرت است
خَطَبَها بِذى قار وَ هُوَ مُتَوَجِّهٌ اِلَى الْبَصْرَةِ. ذَكَرَهَا الْواقِدِىُّ فى كِتابِ الْجَمَل
که آن را در ذی قار به وقت حرکت به بصره ایراد فرمود. این خطبه را واقدی در کتاب جَمَل ذکر نمـوده
فَصَدَعَ بِما اُمِرَ بِهِ، وَ بَلَّغَ رِسالاتِ رَبِّهِ، فَلَمَّ اللّهُ
آنچه را پیامبر به آن مأمور شده بود بیان کرد، و رسالالت پروردگارش را ابلاغ نمود، خداوند هم به وسیله
بِهِ الصَّدْعَ، وَرَتَقَ بِهِ الْفَتْقَ، وَ اَلَّفَ بِهِ الشَّمْلَ بَيْنَ ذَوِى الاَْرْحامِ بَعْدَ
او از هم گسیختگی های اجتماعی را نظام داد، و پراکندگی را به هم پیوست، و بین خویشاوندان پس از
الْعَداوَةِ الْواغِرَةِ فِى الصُّدُورِ، وَ الضَّغائِنِ الْقادِحَةِ فِى الْقُلُوبِ.
دشمنـیِ کینه افکـن در سینـه ها، و کینه های آتش زننـده در دلهـا، الفـت ایجـاد نمـود.
