نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 195 – خطبه ياران خود را در بسيارى از اوقات به آن پند میداد
خطبه 195
خطبه ياران خود را در بسيارى از اوقات به آن پند میداد
خطبه ياران خود را در بسيارى از اوقات به آن پند میداد
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
كانَ كَثيراً ما يُنادى بِهِ اَصْحابَه
که یاران خود را در بسیاری از اوقات به آن پند می داد
تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اللّهُ، فَقَدْ نُودِىَ فيكُمْ بِالرَّحيلِ، وَ اَقِلُّوا
خدا شما را رحمت کند، مجهّز شوید که شما را برای کوچ کردن دعوت کرده اند، میل
الْعُرْجَةَ عَلَى الدُّنْيا، وَانْقَلِبُوا بِصالِح ِ ما بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزّادِ، فَاِنَّ
ماندن در دنیا را کم کنید، و با توشه شایسته ای که دارید به سوی خدا بازگردید، که پیش روی
اَمامَكُمْ عَقَبَةً كَؤُوداً، وَ مَنازِلَ مَخُوفَةً مَهُولَةً، لابُدَّ مِنَ الْوُرُودِ عَلَيْها
شما گردنه ای سخت، و منازلی ترسناک و هول آور است، که چاره ای از ورود به آن و
وَالْوُقُوفِ عِنْدَها. وَاعْلَمُوا اَنَّ مَلاحِظَ الْمَنِيَّةِ نَحْوَكُمْ دائِبَةٌ،
وقوف در آن ندارید. بدانید مرگ به طور جدّی دیده خود را به سوی شما دوخته،
وَ كَاَنَّكُمْ بِمَخالِبِها وَ قَدْ نَشِبَتْ فيكُمْ، وَ قَدْ دَهَمَتْكُمْ فيها مُفْظِعاتُ
گویا به چنگالهایش که در شما فرو رفته دچار هستید، و امور شدید و عظیم و سنگین
الاُْمُورِ وَ مُعْضِلاتُ الْمَحْذُورِ. فَقَطِّعُوا عَلائِقَ الدُّنْيا، وَاسْتَظْهِرُوا
و طاقت فرسا بر شما حمله آورده. پس پیوندهای دنیا را از خود قطع کنید، و به توشه تقوا
بِـزادِ التَّـقْـوى .
پشت خود را قوی گردانید.
– وَ قَدْ مَضى شَىْءٌ مِنْ هذَا الْكَلامِ فيما تَقَدَّمَ بِخِلافِ هذهِ الرِّوايَةِ.-
]در گذشته نیز (خ 84) قسمتی از این سخن با اختلاف در روایت گذشت.[
