نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 158 – خطبه درباره خوشرفتارى خود با مردم
خطبه 158
خطبه درباره خوشرفتارى خود با مردم
خطبه درباره خوشرفتارى خود با مردم
وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های آن حضرت است
درباره خوشرفتاری خود با مردم
وَ لَقَدْ اَحْسَنْتُ جِوارَكُمْ، وَ اَحَطْتُ بِجُهْدى مِنْ وَرائِكُمْ،
من برای شما همنشین خوبی بودم، با کوشش همه جانبه ام شما را از هر سو حفظ کردم،
وَاَعْتَقْتُكُمْ مِنْ رِبَقِ الذُّلِّ، وَ حَلَقِ الضَّيْمِ، شُكْراً مِنّى لِلْبِرِّ الْقَليلِ،
و از بند ذلّت و حلقه های ستم رهایی دادم، به جهت سپاسگزاری در برابر خوبی اندک شما،
وَ اِطْراقاً عَمّا اَدْرَكَهُ الْبَصَرُ، وَ شَهِدَهُ الْبَدَنُ مِنَ الْمُنْكَرِ الْكَثيرِ.
و چشم پوشی از زشتی بسیارتان که دیده آن را می بیند، و بدن آن را لمس می کند.
