نهج البلاغه - نامه ها
نامه 43 – نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد
نامه 43
نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد
نامه به اهل مصر كه با مالك اشتر فرستاد
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْه السَّلام
از نامه های آن حضرت است
اِلى مَصْقَلَةَ بْنِ هُبَيْرَةَ الشَّيْبانِىِّ، وَ هُوَ عامِلُهُ عَلى اَرْدَشيرَ خُرَّةَ
بـه مَصقلة بن هُبَیـره شـیبانی کـه عامـل حضـرت در اردشـیرخُـرّه بـود
بَلَغَنى عَنْكَ اَمْرٌ اِنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ اَسْخَطْتَ اِلهَكَ،
خبر انجام کاری از تو به من رسیده که اگر آن را به جا آورده باشی خدایت را به خشم آورده،
وَ اَغْضَبْتَ اِمامَكَ: اَنَّكَ تَقْسِمُ فَىْءَ الْمُسْلِمينَ الَّذى حازَتْهُ رِماحُهُمْ
و امام خود را غضبناک کرده ای. خبر این است که غنائمی که نیزه ها و اسبهای اهل اسلام
وَ خُيُولُهُمْ، وَ اُرْيقَتْ عَلَيْهِ دِماؤُهُمْ، فيمَنِ اعْتامَكَ مِنْ اَعْرابِ
گرد آورده، و خونشان در این راه به زمین ریخته در میان بادیه نشینان قبیله ات که تو را انتخاب نموده اند
قَوْمِكَ! فَوَ الَّذى فَلَقَ الْحَبَّةَ، وَ بَرَاَ النَّسَمَةً، لَئِنْ كانَ ذلِكَ حَقّاً
تقسیم می کنی! به حق کسی که دانه را شکافت، و انسان را آفرید، اگر این برنامه حقیقت داشته باشد
لَتَجِدَنَّ بِكَ عَلَىَّ هَواناً، وَ لَتَخِفَّنَّ عِنْدى ميزاناً. فَلاتَسْتَهِنْ بِحَقِّ
خود را نزد من خوار و بی اعتبار خواهی یافت. پس حق خداوندت را سبک
رَبِّكَ، وَ لاتُصْلِحْ دُنْياكَ بِمَحْقِ دينِكَ، فَتَكُونَ مِنَ الاَْخْسَرينَ
مشمار، و دنیای خود را با نابودی دین خویش آباد مکن، که از زیانکارترین مردم
اَعْـمالاً.
خواهی بود.
اَلا وَ اِنَّ حَقَّ مَنْ قِبَلَكَ وَ قِبَلَنا مِنَ الْمُسْلِمينَ فى قِسْمَةِ هذَا
معلومت باد که حقّ مسلمانانی که نزد تو و ما هستند در سهم بری از
الْفَىْءِ سَواءٌ، يَرِدُونَ عِنْدى عَلَيْهِ، وَ يَصْدُرُونَ عَنْهُ.
بیت المال برابر است، برای گرفتن سهمیه نزد من می آیند و می روند.
