نهج البلاغه - نامه ها
نامه 32 – نامه به معاويه كه ياران خود را گمراه كرده بود
نامه 32
نامه به معاويه كه ياران خود را گمراه كرده بود
نامه به معاويه كه ياران خود را گمراه كرده بود
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های آن حضرت است
اِلى مُعاوِيَةَ
بـه معـاویه
وَ اَرْدَيْتَ جيلاً مِنَ النّاسِ كَثيراً خَدَعْتَهُمْ بِغَيِّكَ، وَ اَلْقَيْتَهُمْ فى
جمعیت زیادی از مردم را هلاک نمودی، آنان را به گمراهیت فریفتی، و در موج دو رویی
مَوْجِ بَحْرِكَ، تَغْشاهُمُ الظُّلُماتُ، وَ تَتَلاطَمُ بِهِمُ الشُّبُهاتُ، فَجارُوا
خود انداختی، تاریکی ها آنان را پوشانده، و شبهه ها آنان را به تلاطم افکنده، پس از راه حق
عَنْ وِجْهَتِهِمْ، وَ نَكَصُوا عَلى اَعْقابِهِمْ، وَ تَوَلَّوْا عَلى اَدْبارِهِمْ،
منحرف شدند، به گذشته جاهلی برگشتند، به حقیقت پشت کردند
وَ عَوَّلُوا عَلى اَحْسابِهِمْ، اِلاّ مَنْ فاءَ مِنْ اَهْلِ الْبَصائِرِ، فَاِنَّهُمْ فَارَقُوكَ
و تکیه بر حسب و نسب نمودند، جز گروهی از بینایان که از مسیر بازگشتند، که پس از شناخت تو
بَعْدَ مَعْرِفَتِكَ، وَ هَرَبُوا اِلَى اللّهِ مِنْ مُوازَرَتِكَ، اِذْ حَمَلْتَهُمْ عَلَى
از تو جدا شدند، و از یاری تو به سوی حق گریختند، زیرا آنان را به کاری دشوار
الصَّعْبِ، وَ عَدَلْتَ بِهِمْ عَنِ الْقَصْدِ. فَاتَّقِ اللّهَ يا مُعاوِيَةُ فى نَفْسِكَ،
واداشتی، و از راه راست منحرف نمودی. ای معاویه، درباره خود از خدا پروا کن،
وَ جاذِبِ الشَّيْطانَ قِيادَكَ، فَاِنَّ الدُّنْيا مُنْقَطِعَةٌ عَنْكَ، وَ الاْخِرَةُ قَريبَةٌ
و عنانت را از دست شیطان به در آر، که دنیا از تو جدا گشته، و آخرت به تو
مِنْكَ. وَالسَّلامُ.
نزدیک شـده. والسلام.
