نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 216 – خطبه در طلب فراوانى روزى
خطبه 216
خطبه در طلب فراوانى روزى
خطبه در طلب فراوانى روزى
وَ مِنْ دُعاء لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از دعاهای آن حضرت است
در فراوانی روزی
اللَّهُمَّ صُنْ وَجْهى بِالْيَسارِ، وَ لاتَبْذُلْ جاهى بِالاِْقْتارِ، فَاَسْتَرْزِقَ
بار خدایا، آبرویم را به بی نیازی حفظ فرما، و حرمتم را به تنگدستی نشکن، تا از آنان که روزی
طالِبى رِزْقِكَ، وَ اَسْتَعْطِفَ شِرارَ خَلْقِكَ، وَ اُبْتَلى بِحَمْدِ مَنْ
تو را خواهند روزی خواهم، و از شرار مردم خواستار عطوفت باشم، و به ثنای کسی که به من ببخشاید
اَعْطانى، وَ اُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنى، وَ اَنْتَ مِنْ وَراءِ ذلِكَ كُلِّهِ وَلِىُّ
دچار آیم، و به بدگویی آن که از بخشیدن به من دریغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماورای این همه،
الاِْعْطاءِ وَ الْمَنْع ِ «اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ».
اختیـاردار بخشش و منـعی، چـه اینـکه بـر هـر چیـز تـوانـایـی.
