نهج البلاغه - خطبه ها
خطبه 136 – خطبه درباره بيعت خود
خطبه 136
خطبه درباره بيعت خود
خطبه درباره بيعت خود
وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
درباره بیعت خود
لَمْ تَكُنْ بَيْعَتُكُمْ اِيّاىَ فَلْتَةً، وَ لَيْسَ اَمْرى وَ اَمْرُكُمْ واحِداً،
بیعت شما با من حادثه ناگهانی نبود، و برنامه من و شما یکی نیست،
اِنِّى اُريدُكُمْ لِلّهِ، وَ اَنْتُمْ تُريدُونَنى لاَِنْفُسِكُمْ! اَيُّهَا النّاسُ، اَعينُونى
من شما را برای خدا می خواهم، و شما مرا برای خود می خواهید! ای مردم، مرا در راه سرکوبی
عَلى اَنْفُسِكُمْ، وَايْمُ اللّهِ لاَُنْصِفَنَّ الْمَظْلُومَ مِنْ ظالِمِهِ، وَ لاََقُودَنَّ
نفس سرکش خود یاری کنید، به خدا قسم داد ستمدیده را از ستمکار می گیرم، و افسار
الظّالِمَ بِخِزامَتِهِ، حَتّى اُورِدَهُ مَنْهَلَ الْحَقِّ وَ اِنْ كانَ كارِهاً.
ستمکار را می کشم تا به آبشخور حق وارد سازم گرچه به آن میل نداشته باشد.
