نهج البلاغه - نامه ها
نامه 73 – نامه به معاويه و تحقير او
نامه 73
نامه به معاويه و تحقير او
نامه به معاويه و تحقير او
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های آن حضرت است
اِلى مُعاوِيَةَ
بـه معـاویه
اَمّا بَعْدُ، فَاِنّى عَلَى التَّرَدُّدِ فى جَوابِكَ، وَ الاِْسْتِماعِ اِلى كِتابِكَ،
اما بعد، من در جوابهای پیاپی به تو، و گوش دادن به نامه ات
لَمُوَهِّنٌ رَأْيى، وَ مُخْطِئٌ فِراسَتى. وَ اِنَّكَ اِذْ تُحاوِلُنِى الاُْمُورَ،
رأیم را بی نتیجه دانسته، و فراستم را تخطئه می کنم. تو در اموری که از من درخواست داری،
وَ تُراجِعُنِى السُّطُورَ، كَالْمُسْتَثْقِلِ النّائِمِ تَكْذِبُهُ
و نامه هایی که برای پاسخ گرفتن به جانب من می فرستی، کسی را می مانی که به خواب سنگین فرو رفته و خوابهای
اَحْلامُهُ، وَ الْمُتَحَيِّرِ الْقائِمِ يَبْهَظُهُ مَقامُهُ،
بی پایه اش دروغ از آب درمی آید، و چون سرگردان به پا ایستاده ای که ایستادنش او را به سنگینی وسختی انداخته
لايَدْرى اَ لَهُ ما يَأْتى اَمْ عَلَيْهِ. وَ لَسْتَ بِهِ، غَيْرَ اَنَّهُ بِكَ شَبيهٌ!
نمی داند آنچه او را پیش می آید آیا به سود اوست یا به زیان او. تو همانند چنین کسی نیستی ولی او شبیه توست!
وَ اُقْسِمُ بِاللّهِ اِنَّهُ لَوْلا بَعْضُ الاِْسْتِبْقاءِ لَوَصَلَتْ اِلَيْكَ مِنّى قَوارِعُ
به خدا قسم اگر علاقه ام به باقی ماندن مردم مؤمن نبود ضربات کوبنده ای از طرف من به تو می رسید که
تَقْرَعُ الْعَظْمَ، وَ تَهْلِسُ اللَّحْمَ. وَ اعْلَمْ اَنَّ الشَّيْطانَ قَدْ ثَبَّطَكَ عَنْ
استخوان را بکوبد، و گوشت را آب کند. آگاه باش که شیطان تو را از اینکه
اَنْ تُراجِعَ اَحْسَنَ اُمُورِكَ، وَ تَأْذَنَ لِمَقالِ نَصيحِكَ. وَالسَّلامُ لاَِهْلِهِ.
به بهترین امورت بازگردی، و گفتار نصیحت کننده خود را بشنوی بازداشته. و سلام بر اهلش.
