نامه 42 – نامه به عمر بن ابى سَلَمه مخزومى، كارگزار حضرت در بحرين

خواندن این مطلب 1 دقیقه زمان میبرد

نامه 42
نامه به عمر بن ابى سَلَمه مخزومى، كارگزار حضرت در بحرين

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ

از نامه های‌ آن حضرت است
اِلى عُمَرَ بْنِ اَبى سَلَمَةَ الْمَخْزُومِىِّ، وَ كانَ عامِلَهُ عَلَى الْبَحْرَيْنِ، فَعَزَلَهُ

به عمر بن ابی‌ سَلَمه مخزومی‌، کارگزار حضرت در بحرین، پس از اینکه او را عزل نمود
واسْتَعْمَلَ نُعْمانَ بْنَ عَجْلانَ الزُّرَقِىَّ مَكانَهُ

و نعمان بن عَجلان زُرَقی‌ را به جای‌ او گماشت
اَمّا بَعْدُ، فَاِنّى قَدْ وَلَّيْتُ نُعْمانَ بْنَ عَجْلانَ الزُّرَقِىَّ عَلَى

اما بعد، نعمان بن عجلان زُرَقی‌ را والی‌ بحرین قرار
الْبَحْرَيْنِ، وَ نَزَعْتُ يَدَكَ بِلا ذَمٍّ لَكَ وَ لا تَثْريب عَلَيْكَ. فَلَقَدْ

دادم، و تو را از آنجا برداشتم بدون اینکه نکوهش و ملامتی‌ بر تو باشد. حقّاً زمامداری‌
اَحْسَنْتَ الْوِلايَةَ، وَ اَدَّيْتَ الاَْمانَةَ. فَاَقْبِلْ غَيْرَ ظَنين وَ لا مَلُوم،

را به خوبی‌ انجام دادی‌، و امانت را ادا کردی‌. به جانب من بیا بی‌ آنکه نسبت به تو سوءظن و سرزنش،
وَ لامُتَّهَم وَ لا مَأْثُوم. فَلَقَدْ اَرَدْتُ الْمَسيرَ اِلى ظَلَمَةِ اَهْلِ الشَّامِ،

یا اتّهام و گناهی‌ باشد. عزم حرکت به جانب ستمکاران شام را دارم،
وَ اَحْبَبْتُ اَنْ تَشْهَدَ مَعى، فَاِنَّكَ مِمَّنْ اَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلى جِهادِ الْعَدُوِّ،

دوست داشتم در این سفر همراهم باشی‌، زیرا تو از کسانی‌ هستی‌ که در جنگ با دشمن
وَ اِقامَةِ عَمُودِ الدّينِ، اِنْ شاءَ اللّهُ.

و به پا کردن ستون دین به آنان پشت قوی‌ می‌ کنم، اگر خدا بخواهد.