نهج البلاغه - نامه ها
نامه 13 – نامه به دو نفر از اميران لشگر
نامه 13
نامه به دو نفر از اميران لشگر
نامه به دو نفر از اميران لشگر
وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های آن حضرت است
اِلى اَميرَيْنِ مِنْ اُمَراءِ جَيْشِهِ
به دو نفر از امیران لشگرش
وَ قَدْ اَمَّرْتُ عَلَيْكُما وَ عَلى مَنْ فى حَيِّزِكُما مالِكَ بْنَ الْحارِثِ
مالک بن حارث اشتر را بر شما دو نفر و کسانی که تحت فرمان شما هستند
الاَْشْتَرَ، فَاسْمَعا لَهُ وَ اَطيعا، وَ اجْعَلاهُ دِرْعاً وَ مِجَنًّا،
فرمانروا کردم، دستورش را بشنوید و از او اطاعت کنید، و او را زره و سپر خویش قرار دهید،
فَاِنَّهُ مِمَّنْ لايُخافُ وَهْنُهُ وَ لا سَقْطَتُهُ وَ لا بُطْؤُهُ عَمَّا الاِْسْراعُ اِلَيْهِ
چرا که او از افرادی نیست که سستی نماید و به خطا و لغزش افتد و کندی کند جایی که شتاب
اَحْزَمُ، وَ لا اِسْراعُهُ اِلى مَا الْبُطْءُ عَنْهُ اَمْثَلُ.
دوراندیشانه تر اسـت، و شتاب نماید جایی که کنـدی لازم تر است.
